Tromboflebitis

Onderwerp uit hoofdstuk 4.3 Hart & bloedvaten

Symptomen, klachten en verschijnselen

  • Gevoeligheid en pijn in het aangedane gebied.
  • Roodheid en zwelling.

Wanneer er door een ontsteking van de aderwand een bloedstolsel in een ader zit noemt men deze afwijking tromboflebitis. De naam is volledig uit het Grieks afgeleid. Voor stolsel (thrombos), ader (phleps) en ontsteking (itis). Vaak wordt de naam gemakshalve afgekort tot flebitis; als de ontstekingscomponent gering is, wordt gesproken van trombose.

Flebitis komt het vaakst voor in de oppervlakkige beenaderen van het been. Ook de wat dieper gelegen aders kunnen worden aangetast door flebitis. Flebitis is vaak een complicatie van spataderen en kan ontstaan wanneer er lang bedrust wordt gehouden, bijvoorbeeld na een operatie, verlamming of een tumor. Ook kan er trombose ontstaan na een lange auto- of vliegreis, langdurig staan of tijdens de zwangerschap.

Diagnose. Oppervlakkige tromboflebitis.
Wanneer stolsel en ontsteking optreden in een gemakkelijk zichtbaar vat aan de oppervlakte van de huid, luidt de diagnose oppervlakkige tromboflebitis. De huisarts kan een voorlopige diagnose stellen aan de hand van de klachten in het aangedane gebied en het voelen van een bobbeltje (de bloedstolsel) onder de huid.

Diepe-ader trombose.
Wanneer de flebitis zich voordoet in een ader die diep in het been zit, of zelfs in de arm, noemt min dit een diepe-ader trombose. Deze diagnose wordt gesteld door een huisarts door middel van een ultrageluidonderzoek, ook kan er een röntgenfoto worden gemaakt nadat er contraststof in de aders van het been zijn gespoten.

Hoe ernstig is tromboflebitis?
Tromboflebitis die zich aan de oppervlakte voordoet, leidt bijna nooit tot erge complicaties. De ergste complicatie die kan optreden is een longembolie. Wanneer er vaker een diepe-ader trombose voordoet, kan het zijn dat er permanente verstopping ontstaat inde ader. Hierdoor zal een zwelling ontstaan. De aandoening kan tevens een symptoom zijn van een kwaadaardige ziekte.

Behandeling.

Oppervlakkige tromboflebitis is gemakkelijk aan te pakken door middel van het warm te maken op de plek waar de tromboflebitis zich bevindt. Daarnaast zijn eenvoudige maatregelen zoals rust en omhoog houden van het been, pijnstillers en ontstekingsremmers voldoende.

Geneesmiddelen.
Een bloedverdunner (meestal heparine) kan worden voorgeschreven ter behandeling van de meer ernstige diepe-ader tromboflebitis. Dit middel wordt gewoonlijk rechtstreeks in de ader toegediend. Later worden antistollingsmiddelen gegeven, wellicht gedurende enkele maanden. Het doel van een antistol behandeling is verdere groei van het stolsel te voorkomen. Zelden worden middelen gebruikt om de bloedstolsels op te lossen.

Operatieve behandeling.
In sommige gevallen zal de huisarts ervoor kiezen dat hij een operatie adviseert. De ader zal dan chirurgisch worden afgebonden, om ervoor te zorgen dat het stolsel niet loslaat, en het vast gaat lopen in de long.

Laat een reactie achter