Keloïd.

Onderwerp uit hoofdstuk 4.5 De huid

Klachten en verschijnselen

  • Vleeskleurige of iets lichter gekleurde, knobbelige of gerimpelde woekeringen van de huid.

Een overmatige productie van littekenweefsel door collageen wordt keloïd, keloïdlitteken of littekenhypertrofie genoemd. Mensen met een donkere huid hebben vaker last van keloïd dan mensen met een lichtere huid. Keloïd is stevig, verdikt, hard en rossig en ontstaat op plekken waar de huid beschadigd is geweest. Dit kan zijn door een operatie, vaccinatie, ernstige acne, verbranding van de huid of zelf een simpele schram. Het kan overal op de huid voorkomen, maar vooral op het borstbeen, de bovenrug en de schouders. Het kan jeuken, pijnlijk zijn of gevoelig voor aanraking maar keloïd is niet gevaarlijk. Een keloïd stopt vaak vanzelf met groeien en kan zelfs spontaan verdwijnen.

Behandeling. Het verwijderen van keloïd zorgt vaak weer voor nieuw litteken weefsel mits het direct hierna behandeld wordt met röntgenbestraling of plaatselijke injecties met steroïden. Kleine keloïden kunnen worden verwijderd door middel van bevriezing met vloeibare stikstof (cryotherapie) of door corticosteroideninjecties in de keloïd.

Laat een reactie achter