Furosemide

Onderwerp uit hoofdstuk 6. Medicijnen

Furosemide is een sterk werkend plasmiddel, het behoort tot de lisdiuretica. Dat klinkt wat ingewikkeld, maar het
valt mee. Vochtregeling vindt onder andere plaats in de nieren. Daar wordt het bloed als het ware leeggeknepen. Een deel van dat vocht verlaat vervolgens het lichaam via de urine en daarin zit een aantal stoffen die niet meer in het bloed kunnen. Andere stoffen kunnen juist niet uit het bloed en dus ook niet de urine in. Het is populair gezegd een soort
filter. Een van de plaatsen waar dit in de nieren wordt geregeld is de lis. Medicijnen die op die lis werken kunnen er dus voor zorgen dat er meer of minder vocht het lichaam verlaat. Lisdiuretica werken fundamenteel anders dan de thiaziden (de vaakst gebruikte diuretica). Furosemide zet in de lies aan tot meer vochtuitscheiding.

Furosemide wordt gebruikt om in korte tijd vocht uit het lichaam te werken. Vocht afvoer kan nodig zijn bij bijvoorbeeld
vocht in de longen (hetgeen zich uit door benauwdheid bij liggen), door een slechte hartfunctie. Dat wordt door deskundigen astma cardiale genoemd (benauwdheidaanvallen doordat het hart niet meer in staat is het bloed uit de longen te pompen). Ook vochtophoping door hartfalen of door levercirrose verdwijnt door dit medicijn. Bij plotselinge hypercalciaemie (daarbij is er ineens te veel calcium in het bloed en dat zorgt voor verstoring van de vochtbalans in het lichaam). Bij chronische nierproblemen wordt het ook vaak gebruikt, alsmede bij vergiftigingen waarbij snel vocht uit het lichaam moet verdwijnen.

Wijze van gebruik: De werking is snel. Via een injectie of een infuus is er binnen enkele minuten effect. Geslikt duurt het een paar uur voor er effect is. De tabletten en de retardcapsule zonder kauwen innemen. Stoppen? Nooit zonder overleg met uw arts met dit medicijn stoppen. U slikt het niet voor niets en de vochtbalans in uw lichaam kan weer verstoord raken.

Bijzonderheden: Furosemide is noodzalsnel vochtafdrijving noodzakelijk is. Wie een dergelijk medicijn als enige mag produceren, verkeert natuurlijk in gelukkige omstandigheden omdat hij ook zelf de prijs kan vaststellen. Dit middel is al behoorlijk lange tijd vrij van octrooi en elk bedrijfkan het in principe inmiddels produceren. Dat gebeurt ook. Toen het octrooi echter net verlopen was, verschenen er plotseling allerlei artikelen vol met bezorgdheid of de merkloze furosemide wel dezelfde biologische beschikbaarheid had als het merkmiddel in de medische vakbladen. Vermoedelijk was voor die tijd de term biologische beschikbaarheid vooral iets waar laboratoriummedewerkers het over hadden. Nu werd het in korte tijd een belangrijk discussiepunt. Want als de biologische beschikbaarheid van het goedkope middel nu niet gelijk was aan die van dezelfde dosis van het merkmiddel, zouden de gebruikers daar dan niet nodeloos onder lijden? Op die manier probeerde de producent artsen onzeker te maken over het voor gaan schrijven van de merkloze middelen.

Bijwerkingen: Verstoring van de water- en elektrolytenbalans, met name bij hoge dosering en bij een zoutarm dieet. Dat kan snel leiden tot uitdroging, te weinig kalium in het bloed (met gevolgen voor de hartwerking), te weinig magnesium in het bloed, te veel calcium in het bloed, te weinig natrium in het bloed en te weinig chloor in het bloed. Symptomen hiervan kunnen zijn: duizeligheid, te lage bloeddruk, spierkrampen, gehoorbeschadiging, stoornissen van het bloed (o.a. tekortaan bloedplaatjes, tekort aan witte bloedcellen, agranulocytose), huidreacties (huiduitslag, en ernstiger aandoeningen zoals dermatitis exfoliativa, Stevens-Johnson- syndroom) en verslechteringvan de nierfunctie. Tintelingen. De bijverschijnselen hangen van de dosis af. Wie meer slikt, heeft meer bijverschijnselen. De darmen en maag kunnen van slag raken. De lisdiuretica geven bovendien in combinatie met andere geneesmiddelen soms vervelende effecten. Bij langdurig gebruik van furosemide treedt er een vitamine E gebrek op en dat kan weer een negatief effect
op het hart hebben. Ook dat is een argument om voorzichtig te zijn met deze plaspillen. Bij gebruik van lisdiuretica raal inname van furosemide met glazuurbindende harsen vermindert de opname van furosemide. De medicijnen ter behandeling van epilepsie, fenytoïne en fenobarital, verminderen de opname van furosemide. De giftigheid van furosemide op de oren kan worden versterkt door combinatie met andere middelen die ook giftig zijn voor de oren. Combinatie van furosemide met het antischimmelmedicijn amfotericine B verhoogt het risico op een te laag kaliumgehalte en op giftige werking op de nieren en oren. Furosemide kan de werking van tubocurarine en andere spierverslappers versterken door het kaliumtekort.

Laat een reactie achter