Eetstoornissen

Onderwerp uit hoofdstuk 1.5 De tienerjaren

Van anorexia nervosa is sprake bij een ernstige voedselbeperking, bij bulimia gaat de patiënt zich in vlagen te buiten aan eten, met of zonder afwisselende perioden van ’zuivering’ (door zelf braken op te wekken, door vasten of door misbruik van laxeermiddelen, dieetpillen, of diuretica). Anorexia nervosa en bulimia worden nu beschouwd als verschillende polen in het spectrum van een groot aantal verschillende eetstoornissen die het meest bij tienermeisjes en jonge vrouwen onder de 25 jaar voorkomen. De meeste personen met eetstoornissen herstellen wanneer ze worden behandeld. De eetstoornissen blijken zelden fataal te zijn.

Eén van de belangrijke kenmerken van anorexia nervosa is dat het meisje haar lichaam als dik ervaart, zelfs als ze uitgemergeld is. Veel mensen met anorexia gaan zich te buiten aan dwangmatige, buitensporige lichaamsbeweging. Het is voor deze mensen onmogelijk hun toestand reëel onder ogen te zien – of zelfs maar te erkennen.

Als de groeitabel van uw dochter laat zien dat ze niet in gewicht aankomt, of zelfs gewicht begint te verliezen, kan haar arts vermoeden dat ze anorexia nervosa heeft. Helaas zijn de signalen bij bulimia minder duidelijk. Afhankelijk van de frequentie en de timing van de ’vreetpartijen’ en de ’reinigingen’, blijven sommige meisjes met bulimia op hun normale gewicht, terwijl anderen gewicht verliezen of zelfs aankomen. Een heel duidelijk teken van bulimia is echter een gewicht dat heel sterk fluctueert, hoewel dit niet in alle gevallen wordt gezien.

Meisjes met anorexia nervosa hebben vaak een gebrek aan lichaamsvet. Met hun weinig ontwikkelde borsten, dijen, of taille, blijven ze vaak het voorkomen van jongere kinderen houden.

Laat een reactie achter