Anemie

Onderwerp uit hoofdstuk A

Anemie, of bloedarmoede, is eigenlijk geen ziekte maar een symptoom. Het gaat om een tekort aan rode bloedlichaampjes, of aan de hoeveelheid hemoglobine die ze bevatten; dat tekort is weer een teken van een of andere, onderliggende oorzaak. Sommige van deze oorzaken komen vaak voor en zijn gemakkelijk te behandelen; andere zijn zeldzaam en soms dodelijk. Los van de oorzaak kan anemie de werking van het lichaam belemmeren doordat het bloed niet langer voldoende zuurstof aanvoert. Lijders aan bloedarmoede voelen zich vaak zwak, vermoeid, uitgeput of buiten adem; soms vallen ze na enige inspanning (of zelfs zonder dat) zomaar flauw.
Anemie kan vele oorzaken hebben. Bij de meest voorkomende vorm gaat het om een tekort aan ijzer waardoor het lichaam onvoldoende hemoglobine produceert: het ijzerhoudende bloedeiwit dat zuurstof rondbrengt.
De behandeling is tamelijk eenvoudig: het ijzertekort aanvullen. Ook een tekort aan foliumzuur kan tot anemie leiden. Zo’n tekort kan zijn oorzaak vinden in het dieet of in het onvermogen van het lichaam dit vitamine op te nemen. De remedie ook hier: het tekort aanvullen. Pernicieuze of kwaadaardige anemie is ernstiger; ze wordt veroorzaakt door een tekort in het dieet van vitamine B12, of door het onvermogen van de darmen dit vitaminetype te resorberen. Dit laatste is een gevolg van het ontbreken van het eiwit dat luistert naar de naam ‘intrinsieke factor’. Deze vorm van bloedarmoede kan behandeld worden door regelmatig terugkerende injecties met vitamine B12

Laat een reactie achter