Abces

Onderwerp uit hoofdstuk A

Een abces is een plaatselijke ophoping van etter in een door een stevig kapsel omgeven holte, die ontstaan is door afbraak van weefsel. Sommige abcessen ontstaan door stoornissen in de circulatie van het bloed of door plaatselijke inwerking van chemische stoffen; de meeste, de zogenaamde warme abcessen, ontstaan door verweking van bacteriële ontstekingshaarden. Warme abcessen veroorzaken ernstig algemeen ziek-zijn met hoge koortstoppen. Tuberculose kan aanleiding geven tot zogenaamde koude abcessen, die blauw rood van kleur zijn, niet warm aanvoelen en meestal geen pijn veroorzaken. Inwendige abcessen, meestal bacterieel, kunnen zich uitbreiden naar de oppervlakte, maar kunnen ook doorbreken in een inwendige lichaamsholte (buik of borstholte) of in een hol orgaan (bijvoorbeeld de darm). Oppervlakkige abcessen worden veroorzaakt door ontstekingen in de huid of in het onderhuidse weefsel of berusten op uitbreiding van dieper gelegen abcessen. Zij veroorzaken een plaatselijke, rode, warme, gespannen en pijnlijke zwelling. Zij kunnen spontaan naar buiten doorbreken en daarna genezen; bij die ten gevolge van dieper gelegen afwijkingen blijft na de doorbraak meestal een fistel over.

abces

Abces behandeling

De behandeling van oppervlakkige en inwendige abcessen bestaat in principe uit chirurgisch openen van het abces en drainage van de inhoud ervan. Antibiotica worden in de regel niet toegepast, omdat zij nauwelijks in de etter van het abces kunnen doordringen.

Laat een reactie achter