Aambeien

Onderwerp uit hoofdstuk A

Aambeien zijn een veel voorkomende probleem, waar de helft van de mensen ooit wel eens last van heeft. Bij deze aandoening zijn de aders in het zachte weefsel rond de anus en in het onderste deel van de endeldarm opgezet. Zwelling rond de anus wordt uitwendige aambeien genoemd, die in de endeldarm inwendige aambeien. Inwendige aambeien die in de anus puilen, heten prolaberende aambeien; deze kunnen zeer pijnlijk zijn. Aambeien veroorzaken vaak, meestal met tussenpozen, bloeding en jeuk. De aandoening is onschuldig. Eén afzonderlijke aambei kan echter een teken van darmkanker zijn.

Aambei oorzaken

  • Aambeien treden meestal op als gevolg van constipatie, als hard geperst wordt bij het naar de w.c. gaan. Dit verhoogt de druk in de buik waardoor de bloedvaten rond de endeldarm opzetten.
  • Overgewicht levert eveneens druk op de bloedvaten op.
  • Tijdens de zwangerschap heeft de zich ontwikkelende foetus hetzelfde effect, wat vaak aambeien tot gevolg heeft.
aambeien


A) Inwendige aambei
B) Uitwendige aambei
C) Gecombineerd inwendig en uitwendig
D) Getromboseerde aambei (In de verwijde vaten van de aambei heeft zich een stolsel gevormd)

Symptomen

Aambeien ontstaan gewoonlijk na een periode van constipatie. Tot de symptomen behoren:

  • vers (dus rood) bloed op het toiletpapier of in de pot
  • toenemende last bij de stoelgang
  • slijm uit de anus, wat soms tot jeuk leidt
  • het gevoel dat de darmen niet geheel leeg zijn

Een prolaberende aambei kan na het naar de wc gaan door de anus naar buiten puilen, maar kan zich weer terugtrekken of met een vinger weer naar binnen worden geduwd. In sommige gevallen kan zich in zo’n aambei een bloedstolsel vormen, wat hevige pijn en een zichtbare, gevoelige, blauwe zwelling ter grootte van een druif veroorzaakt. Als u bloed uit de anus verliest, ga dan naar de huisarts, vooral als u boven de 50 bent, aangezien dat op een ernstiger aandoening zoals darmkanker kan wijzen.

Aambei behandeling

De arts zal waarschijnlijk met de vinger van een gehandschoende hand de endeldarm onderzoeken (rectaal toucher). Kleine aambeien hoeven niet te worden behandeld. Aambeien welke ontstaan naar aanleiding van een zwangerschap verdwijnen na de bevalling meestal snel. Voeding met veel vezels draagt bij tot het voorkomen van constipatie en laxeermiddelen kunnen de stoelgang vergemakkelijken. Vrij verkrijgbare zalf en zetpillen kunnen de zwelling, jeuk en pijn verminderen. Als deze maatregelen niet binnen een paar dagen helpen, gaat u naar de huisarts, die pijnstillende zalf of corticosteroïden zalf voor kan schrijven. De huisarts kan eventueel verwijzen voor operatieve behandeling. Kleine inwendige aambeien kunnen worden verwijderd met sclerotherapie, waarbij het aangedane gebied wordt geïnjecteerd met een oplossing die de aders doet slinken. Ook kan er een bandje rond de basis van een inwendige aambei worden aangebracht, waardoor deze slinkt en loslaat. Aambeien kunnen terugkomen, hoewel de behandeling meestal slaagt.

Om ernstige aambeien te behandelen maken artsen tegenwoordig, in plaats van de aambei weg te snijden of af te knellen met een elastiekje of bandje, gebruik maken van infrarood licht om de bloedtoevoer af te snijden.

Meer informatie

Aambeien.startpagina.nl

Laat een reactie achter